گفتی از عشق و دلم بانگ جرس ساز کرد

وصل از میان برفت و فراقت عیان بشد/ فرق از میان برفت و جهان هم گنان بشد   

به نام حق

سلام

از هر چيز تعريف كردند بگو مال خداست و كار خداست. نكند خدا را بپوشاني و آن را به خودت يا به ديگران نسبت بدهي، كه ظلمي بزرگتر از اين نيست. اگر اين نكته را رعايت كني از وادي امن سر در مي آوري. هر وقت خواستي از كسي يا چيزي تعريف كني از ربَّت تعريف كن. بيا و از اين تاريخ تصميم بگير حرفي نزني مگر از او. هر زيبايي و خوبي كه ديدي ربَّت را ياد كن، همان طور كه امير المؤمنين(عليه السلام)در دعاي دهه ي اول ذي الحجه مي فرمايد: به عدد همه ي چيزهاي عالم لااله الاّالله.

[لينك ثابت]

این منم که

به خود بنگر تا عظمت پروردگارت را به خاطر آوری

لحظه لحظه این آگاهی در من شکل می گرفت که هر لحظه از ابدیت، هر واقعه از تجربیات بزری در روح بشر می کارد. تنها چیزی که به آن ایمان دارم این است که خدا عشق است و عشق خدا هر گاه روح از تهی بودن خویش خالی شود از خدا پر میشود.

[لينك ثابت]

ما تماشاچیانی هستیم

که پشت درهای بسته مانده ایم !

دیر آمدیم !

خیلی دیر .....

پس به ناچار

حدس می زنیم

شرط می بندیم

شک می کنیم ....

و آن سوتر

در صحنه

بازی به گونه یی دیگر در جریان است !

[لينك ثابت]

-دنیا همین مکعب سیاهه که از هر طرف بری میخوری به دیوار

      آه ، ای شاعر شعرهای من .

همه چی از یاد ادم میره غیر یادش كه همیشه یادشه
یادمه قبل از سؤال كبوتر با پای من راه میرفت
جیرجیرك با گلوی من میخوند
شاپرك با پر من پر میزد
سنگ با نگاه من برفو تماشا میكرد
مست میكردم من با زنبوراز گس عطر گل بابونه
سبز بودم در شب رویش گلبرگ پیاز
هاله بودم در صبح
گرد چتر گل یاس
گیج میرفت سرم در تكاپوی سر گیج عقاب
نور بودم در روز سایه بودم در شب
خود هستی بودم
روشن ورنگی و مرموزودوام
من عفریته مرا افسون كرد
مرا از هستی خود بیرون كرد
راز خوشبختی ان سلسله خاموشی بود خود فراموشی بود
چرخو چرخیدن خود با هستی
حذر از دیدن خود در هستی
حلقه افتاد پس از طرح سؤال
ابدی شد قصه ی هجرو وصال ادمی مانده وایا و محال
بیكرانست دریا كوچكه قایق من

این منم، بر فرش زمین و طاق آسمان

تنهایم

کز کردی تو شونه هاتو خودتو میبینی

- همه ی دنیا رو پیش گشتم نیست که نیست

پاییز 

به تعداد آدمها راه واسه رسیدن به خدا هست

کشاورز همیشه بسته به زمین است شریعتی

بیا زیر چتر من که بارون خیست نکنه میگم که، خیلی قشنگه که بشر تونسته آتیش رو کشف بکنه و قشنگ تر اینکه یاد گرفته گوجه رو تو تابه ها سرخ کنه و بخوره

کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ،

به من بگویید فرزانگان رنگ و بوم و قلم

در دو دنـیا من همه عشق تو می جویم همی

از صدای سخن عشق ندیدم خوش تر  یادگاری که در این گنبد دوار بماند و عشق آواز سروش است بر پهنه ی زندگی که از کاینات می جوشد و تبلور نورش بر تن هستی شوری دوباره میبخشد که از آواز بلبل آوای عشق است تا نغمه ی رود و اگر جهانی بر پاست از سرور عشق است و خود سرودی است که خداوندگار زمزمه میکند برعرصه ی هستی تا آنجا که، بدان دقیقه که نفخ صور آنچنان زنده میکند دم مسیحایی عشق است از دهان مسیح خداوند و نه از صور و نه اسرافیل                                                    سا یه ی خدا

[لينك ثابت]

سالها دربه در میگشتم پی نوری از تو که چه بسیار غریبی و حال دریافتم که، نه قریبی لای این شب بو ها پای آن کاج بلند روی آگاهی آب روی قانون گیاه آری آنقدر نزدیک که آوای آهنگین نفسهایت هر لحظه بر امواج جاریست و عطر معطر وجودت در شاخه ی شب بو به مشام میرسد و چهره ی گل گونت در خون گلگون رزان پیداست و قامت سبزت رقص کنان بر سبزی درختان هویداست و چه بسیار نزدیکی لای این شب بو ها پای آن کاج بلند روی آگاهی آب روی قانون گیاه. که، اقرب علیه من حبل الورید

بیا زیر چتر من که بارون خیست نکنه میگم که، خیلی قشنگه که بشر تونسته آتیش رو کشف بکنه و قشنگ تر اینکه یاد گرفته گوجه رو تو تابه ها سرخ کنه و بخوره - راستی راستی اگه یه موقع گوجه هیچ کجا پید انشه؟ اون وقت بشر چیکار کنه ؟ - هیچی نازی دانشمندا تز میدن تا تابه ها رو بخوریم وقتی آهنا همه تموم بشه اونوقتش بشر لباسا رو میکنه و با هلهله از روی آتیش میپره - دوربین لووی تل مهریمو اگه با هم یخوریم هلهله های من و تو چطوری ثبت میشه؟ - عشق من آبها لنز مورب دارن آدمو وارونه ثبتش میکنن عکسمون تو آب برکه تا قیامت میمونه . - رنگی یا سیاه سفید؟ - من سیاه و تو سفید - آتیش چی؟ تو آبـا خاموش نمیشن آتیشا؟ - نمیدونم والا چترو بدش به من اون کسی که چترو ساخت عاشق بود ؟ نه عزیز من آدم بود

[لينك ثابت]

درد من حصار برکه نیست!